donderdag 29 juli 2010

zaterdag 24 en zondag 25 juli

Zaterdag moet een rustig dagje worden na de voodoo-ervaringen van vrijdag. Het lijkt echter alsof er een magische vloek is uitgesproken, want zaterdag worden zowel Vincent als Pieter getroffen door serieuze buikkrampen die vergezeld worden met de nodige bruine saus. Ik citeer Vincent: “Ik pies langs mijn gat, jong!”
Terwijl deze twee lotgenoten een bed opzoeken, wordt er ook nog een beetje gewerkt. Er komt een moeder met dochter op consultatie bij Jeannine, want ook dat is een erg belangrijke taak van TSL. Het meisje is er erg aan toe. De moeder is reeds naar het ziekenhuis geweest, maar daar sturen ze haar gewoon door. Ze zit er bij als een voddenpop en lijkt niets van energie te bezitten. Ze krijgt bijna dagelijks stuipen en Jeannine vermoedt dat het meisje epilepsie heeft. In zo’n geval wordt er dan een behandelingsplan en dossier opgesteld door TSL. Elk dossier komt terecht in de ‘dropbox’. Op die manier kan TSL België elk nieuw initiatief opvolgen.
Het meisje zal wekelijks op controle moeten komen. In samenwerking dan met het dispensarium en indien nodig het verder gelegen hospitaal. Dit is echter allesbehalve evident, want ze moet een heel eind weg afleggen, maar ook daar zorgt TSL voor een oplossing door geld te geven voor een taxi (lees overbemande brommer: 4 tot 5 passagiers). Bovendien wordt er ook een siroop meegegeven die de stuipen zou moeten tegengaan, maar of dit voldoende zal blijken blijft een groot vraagteken. Volgende week weten we weer iets meer.
Onze plannen om naar een protestantse dienst te gaan, hebben we uitgesteld en we besluiten met een paar blan’s nogmaals naar de katholieke kerk te gaan. De twee ventilators die vorige week geschonken werden, blijken nog niet actief te zijn. Bijgevolg is het broeiheet in de kerk. Het zweet druipt van onze ruggen en we krijgen het echt wel moeilijk. Voor Laura wordt het iets te veel en ze moet snel naar buiten. Pieter kan haar nog begeleiden, maar daar valt ze flauw. Onmiddellijk komen enkele Haïtianen ter hulp gesneld. Laura is vlug terug bij bewustzijn en ze wordt opgehaald door Venel die met de Jeep luid claxonerend door het dorpje racet.
Voor we aan de aperitief kunnen beginnen staat er nog een heel plezante activiteit op het programma. De 9 bezoekers hebben voor de drie kinderen een heuse piratentocht in elkaar gestoken. We hebben ons allemaal Johnny Depp-gewijs in een piratenkostuum gehesen. Jetro, Charline en Nelson moeten verschillende opdrachten uitvoeren. Zo moeten ze onder andere een hindernissenparcours afleggen, flessen omgooien met granaten, raketten afschieten… Op het einde wordt op hun kaart de plaats aangeduid waar ze de schat kunnen vinden. De schat bestaat uit drie geschenkjes die we vanuit België hebben meegebracht. De jongens monteren tevreden hun lego-helikopter en lego-jeep in een recordtempo, terwijl Charline glimlachend vlechtjes legt in het haar van één van haar ‘Little Pony’s’. De andere piraten kregen als beloning een heerlijk fruitpunch of rumpunch aangeboden.
In de namiddag volgde er nog een fysieke inspanning. Er stond immers een heuse voetbalwedstrijd op het programma. Op de affiche stond de klepper tussen TSL en één of ander plaatselijk ploegje. Bij TSL stonden er naast de vaste medewerkers, enkele jeugdspelers en ‘superster’ James ook enkele iets wittere spelers op het terrein. Vincent, Wim, Pieter, maar ook Tiny zorgden voor de Belgische inbreng. De hitte was een niet te onderschatten tegenstander. Gelukkig stonden er voldoende waterdragers langs de denkbeeldige zijlijn. Die zijlijn was voor niemand echt duidelijk zodat er ook geregeld supporters op het terrein stonden. Gelukkig waren er twee grensrechters die met een T-shirt zwaaiden als de bal de zijlijn had overschreden. Voor deze wedstrijd was een heleboel volk opgedaagd, maar de staat van het terrein liet oogstrelend combinatievoetbal niet echt toe. Toch was het een erg gelijkopgaande wedstrijd die uiteindelijk op 0-1 eindigde voor de andere ploeg. Achteraf was iedereen echter heel tevreden, want we hadden onze conditie toch wat onderhouden en vielen zeker niet uit de toon.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten